وقتی مشخص نیست چه کسی درباره‌ی چه چیزی تصمیم می‌گیرد، همه‌چیز کند و فرساینده می‌شود. ارزیابی «ساختار» نشان می‌دهد نقش‌ها، اختیارات و ارتباط بین واحدها چقدر شفاف است و کجا دوباره‌کاری یا تداخل داریم. من دکتر صدآپ به‌جای شروع از یک چارت تازه، ابتدا نشانه‌های واقعی گلوگاه‌ها را اندازه می‌گیرم و با کمترین تغییر ساختاری، راه عبور را پیشنهاد می‌دهم. ساختار، جایی است که اگر درست چیده نشود، بهترین آدم‌ها هم ناخواسته همدیگر را خنثی می‌کنند: نقش‌های هم‌پوشان و مسئولیت‌های مبهم دو نفر خودشان را صاحب یک تصمیم می‌دانند یا برعکس، هیچ‌کس خود را مسئول نمی‌داند. خروجی؟ دوباره‌کاری، پاس‌کاری و تعویق تصمیم‌های مهم. تصمیم‌گیری چندامضایی و کند برای یک تصمیم ساده، امضاهای متعدد لازم است. این عارضه سرعت واکنش به بازار را پایین می‌آورد و فرصت‌ها را از بین می‌برد. گزارش‌دهی پرپیچ‌وخم داده‌ها برای رسیدن به مدیران ارشد از چند فیلتر و تغییر عبور می‌کند؛ تا خبر واقعی برسد، یا دیر شده یا شکلش عوض شده است. من، دکتر صدآپ، به‌جای اینکه یک چارت سازمانی جدید روی کاغذ طراحی کنم، بر اساس نشانه‌های واقعی، نقشه‌ی مسئولیت‌ها (RACI) و گلوگاه‌های تصمیم را استخراج می‌کنم؛ تا ببینید هر عارضه‌ی ساختاری چقدر زمان تصمیم، کیفیت اجرا و رضایت تیم‌ها را تحت‌تأثیر قرار داده است، و با کمترین جابه‌جایی، مسیر عبور باز شود.